Ik ben moe. Niet zomaar moe door te weinig slaap. Niet moe van alles wat (niet) gebeurt. Niet moe van het sporten. Maar moe van mijn lichaam. En daarom zit ik aan de medicijnen en volg een streng dieet. Bah… en dat precies als er allerlei feestjes op de agenda staan. Een verjaardag hier, kraamvisite daar… en Cher zegt NEE tegen gebak. Het is uniek. Ik kan me niet herinneren dan ik ooit een gebakje hebt afgeslagen. Zelfs als ik bommetje vol zat, nam ik txf3ch nog dat stukkie gebak! Heerlijk! Dat is echt genieten. Dat heet jezelf emotioneel bevredigen. En dat deed ik maar al te graag.

Enniehoe… afzien dus. Maar waar deed ik het ook alweer voor? Owja, ik was moe.
Over moe gesproken. Vandaag zat ik op de terugweg van werk naar huis in de auto en voelde me al niet zo heel erg lekker. Je kent het gevoel waarschijnlijk wel als je een film zit te kijken je ogen vallen dicht. Dat is balen, want je wilt de film tot het einde meemaken. Nou, dat gevoel had ik vandaag dus ook (zoals eigenlijk de meeste keren dat ik in de auto zit). Het gevoel dat je je autorit wilt afmaken en dus niet in slaap wenst te kukelen. Kon de vangrail nipt ontwijken…